อีดา ลวอฟนา รูบินชเตย์น (ค.ศ. 1880–1960) เป็นศิลปินบัลเลต์และนักเต้นแนวดรามาติก ลูกศิษย์ของ มิคาอิล มิคาอิโลวิช โฟคิน เธอเป็นนักแสดงหลักของแนวตะวันออกนิยมใน “ฤดูกาลรัสเซีย” สองครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1909 เธอแสดงบทนำในเรื่อง "คลีโอพัตรา" และในปี ค.ศ. 1910 แสดงบท เชเฮราซาด ในบัลเลต์ที่ใช้ดนตรีของ นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ การแสดงชุดนี้กลายเป็นแบบอย่างของตะวันออกนิยมในแบบของดิยากิเลฟ โดย "เชเฮราซาด" เป็นบัลเลต์แนวตะวันออกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด และได้รับการแสดงมากกว่า 500 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1929

รูบินชเตย์นมิใช่นักบัลเลต์คลาสสิก จุดเด่นของเธออยู่ที่ลีลาท่าทางเชิงดราม่าและความงามเชิงประติมากรรมของร่างกาย และ เลออน ซาโมอิลโลวิช บักสต์ ได้ทำงานกับภาพลักษณ์ของเธอราวกับเป็นภาพแทนของยุคสมัยที่สมบูรณ์อยู่แล้ว เธอมาจากครอบครัวพ่อค้าผู้มั่งคั่ง มีทุนทรัพย์ของตนเอง และในปี ค.ศ. 1911 ก็ได้แยกตัวจาก เซอร์เกย์ พาฟโลวิช ดิยากิเลฟ เพื่อก่อตั้งคณะการแสดงของตนเอง ภาพเหมือนอันมีชื่อเสียงของ วาเลนติน อเล็กซานโดรวิช เซรอฟ เป็นตัวอย่างชั้นยอดของศิลปะอาร์นูโวรัสเซีย โดยรูปแบบของภาพได้รับแรงบันดาลใจจากตัวแบบเอง ผ่านผลงานชิ้นนี้ อีดา ลวอฟนา รูบินชเตย์น ได้เข้าสู่ประวัติศาสตร์ของ “ฤดูกาลรัสเซีย” เธอกลายเป็นภาพลักษณ์สตรีอันโดดเด่นของโครงการนี้ มิใช่ในฐานะนักบัลเลต์คลาสสิก หากแต่ในฐานะสตรีสมัยใหม่แห่งยุคอาร์นูโว

Ида Львовна Рубинштейн (1880–1960) — артистка балета и драматическая танцовщица, ученица Михаила Фокина. Она была главной исполнительницей восточной линии первых двух Русских сезонов. В 1909 году она танцевала заглавную роль в «Клеопатре», а в 1910-м — Шехеразаду в балете на музыку Римского-Корсакова. Эта постановка стала образцом дягилевского ориентализма. «Шехеразада» оказалась самой успешной из восточных балетов: её показали более пятисот раз с 1910 по 1929 год.

Рубинштейн не была классической балериной. Её сила была в драматической, скульптурной пластике, и Бакст работал с её обликом как с готовым образом эпохи. Она происходила из богатой купеческой семьи, имела собственные средства и уже в 1911 году ушла от Дягилева, чтобы создать свою труппу. Знаменитый портрет Серова — выдающийся образец русского модерна: стиль картины подсказан самой моделью. Через эту работу Ида Рубинштейн вошла в историю Сезонов. Она стала их особым женским образом — не классической балериной, а современной женщиной модерна.