ฤดูกาลของรัสเซีย
จากคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์แห่งรัฐรัสเซีย
Russian Seasons
From the Collection of the State Russian Museum
Русские сезоны
Из коллекции Государственного Русского музея

เลฟ ซาโมอิลโลวิช บักสต์ (โรเซนเบิร์ก)

ภาพเหมือนตนเอง

ค.ศ. 1893

เลฟ ซาโมอิลโลวิช บักสต์ (โรเซนเบิร์ก) (ค.ศ. 1866–1924) เป็นศิลปินหลักของแนวตะวันออกใน “ฤดูกาลรัสเซีย” และเป็นผู้ที่ทำให้บัลเลต์ของดิยากิเลฟส่งอิทธิพลต่อแฟชั่นยุโรปในศตวรรษที่ 20 อย่างกว้างขวาง บักสต์ทำงานใกล้ชิดกับเซอร์เกย์ พาฟโลวิช ดิยากิเลฟ และอเล็กซานเดอร์ นีโคลาเยวิช เบอนัว มาตั้งแต่สมัยนิตยสาร “โลกแห่งศิลปะ” สำหรับคณะของดิยากิเลฟ เขาออกแบบบัลเลต์ทั้งหมด 15 เรื่อง มากกว่าศิลปินคนอื่นใดใน “ฤดูกาลรัสเซีย” รวมถึง “คลีโอพัตรา”, “เชเฮราซาด”, “นกไฟ” และ “ดาฟนิสกับโคลเอ”

ศิลปะของเขาตั้งอยู่บนการใช้สีที่สดจัดและกล้าหาญ ไม่ว่าจะเป็นสีน้ำเงินเข้ม สีส้ม สีมรกต และสีทอง รวมถึงลวดลายประดับที่หนาแน่นและเครื่องแต่งกายตะวันออกอันเย้ายวน มีผู้กล่าวถึงผลงานของเขาว่า กรุงปารีส “มัวเมาในบักสต์” ซึ่งสะท้อนปฏิกิริยาของผู้ชมในยุคนั้นได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ความสำคัญของบักสต์มิได้จำกัดอยู่เฉพาะบนเวทีเท่านั้น ผ่านผลงานของเขา สไตล์ตะวันออกแบบดิยากิเลฟได้เข้าสู่โลกแฟชั่น โดยนักออกแบบเสื้อผ้า ปอล ปัวเรต์ ได้นำกางเกงทรงหลวมและเสื้อทูนิกแบบปล่อยทรงที่ได้รับแรงบันดาลใจจากบักสต์เข้าสู่เสื้อผ้าสตรี แม้เวลาจะผ่านไปหลายทศวรรษ อีฟว์ แซ็ง โลร็อง ก็ยังอุทิศคอลเลกชันทั้งชุดให้แก่เขา บักสต์จึงเป็นจุดที่บัลเลต์ แฟชั่น และสไตล์ยุโรปอันยิ่งใหญ่ หลอมรวมกันเป็นปรากฏการณ์เดียวกัน

English version will be available shortly

...

Бакст Л. С.

Автопортрет

1893

34×21 см

Картон, масло

Лев Самойлович Бакст (Розенберг) (1866–1924) — главный художник восточной линии Русских сезонов. Именно через него балет Дягилева повлиял на всю европейскую моду XX века. Бакст работал рядом с Дягилевым и Бенуа ещё со времён журнала «Мир искусства». Для антрепризы он оформил пятнадцать балетов — больше, чем любой другой художник Сезонов, среди них «Клеопатра», «Шехеразада», «Жар-птица» и «Дафнис и Хлоя».

Его искусство строилось на ярком, смелом цвете — насыщенных синих, оранжевых, изумрудных и золотых тонах, на густом орнаменте и чувственном восточном костюме. О его работах говорили, что Париж был «пьян Бакстом», — и это точно передаёт реакцию публики тех лет. Но Бакст важен не только для сцены. Через него восточный стиль Дягилева вошёл в моду: кутюрье Поль Пуаре ввёл в женский гардероб шаровары и свободные туники в духе Бакста. Даже спустя десятилетия Ив Сен-Лоран посвятил ему целую коллекцию. Бакст — это та точка, где балет, мода и большой европейский стиль соединились в одно явление.