Valentin Serov
Peinture et graphisme dans la collection du Musée national russe
Valentin Serov
Painting and Graphics from the Collection of the State Russian Museum
Валентин Серов
Живопись и графика в собрании Государственного Русского музея
วาเลนติน อเล็กซานโดรวิช เซรอฟ
เฟียดอร์ ชาลยาปิน ในบทบาทโฮโลเฟอร์เนส
ภาพร่าง
ปลายทศวรรษที่ 1890
อุปรากรเรื่อง “ยูดิธ” ของ อเล็กซานเดอร์ เซรอฟ บิดาของศิลปิน วาเลนติน เซรอฟ จัดแสดงเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1909 ณ โรงละครชาเตอเลต์ ในฤดูกาลบัลเลต์ครั้งแรก โดยเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมอุปรากร ร่วมกับ “เจ้าชายอิกอร์” “หญิงสาวแห่งปัสคอฟ” และ “รุสลันกับลุดมิลลา” ในอุปรากรเรื่องนี้ ชาลยาปินขับร้องบท โฮโลเฟอร์เนส แม่ทัพชาวอัสซีเรีย ส่วนศิลปินผู้ออกแบบการแสดงคือ วาเลนติน เซรอฟ และ เลฟ ซาโมอิลโลวิช บักสต์
อุปรากรเรื่องนี้มีความสำคัญด้วยเหตุผลหลายประการ ประการแรก แสดงให้เห็นว่าในปี ค.ศ. 1909 แนวอุปรากรของ “ฤดูกาลรัสเซีย” ยังคงดำเนินต่อไป ฤดูกาล “บัลเลต์” ครั้งแรกนั้นมีอุปรากรเป็นส่วนหนึ่งเกือบครึ่ง และชาลยาปินยังคงเป็นบุคคลสำคัญที่สุดของฤดูกาลนั้น ประการที่สอง เรื่องราวแบบตะวันออกของ “ยูดิธ” คืออัสซีเรียโบราณและภาพลักษณ์ของโฮโลเฟอร์เนส มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับแนวตะวันออกนิยมที่บักสต์กำลังพัฒนาใน “คลีโอพัตรา” ในช่วงเวลาเดียวกัน และต่อมาอีกหนึ่งปีได้ผลักดันไปถึงจุดสูงสุดใน “เชเฮราซาด” โฮโลเฟอร์เนสของชาลยาปินจึงเป็นเสียงอุปรากรของธีมตะวันออกเดียวกันกับที่ปรากฏในบัลเลต์ ประการที่สาม อุปรากรเรื่องนี้ได้นำประวัติครอบครัวของตระกูลเซรอฟเข้าสู่ “ฤดูกาลรัสเซีย” วาเลนติน เซรอฟ ผู้ร่วมงานใกล้ชิดของดิยากิเลฟ ผู้สร้างโปสเตอร์ภาพพัฟโลวา และภาพเหมือนของอีดา รูบินชเตย์น ได้ทำงานกับอุปรากรของบิดาตนเองในครั้งนี้ ดังนั้น เรื่องราวส่วนตัวของครอบครัวเซรอฟจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ “ฤดูกาลรัสเซีย”
อุปรากรเรื่องนี้มีความสำคัญด้วยเหตุผลหลายประการ ประการแรก แสดงให้เห็นว่าในปี ค.ศ. 1909 แนวอุปรากรของ “ฤดูกาลรัสเซีย” ยังคงดำเนินต่อไป ฤดูกาล “บัลเลต์” ครั้งแรกนั้นมีอุปรากรเป็นส่วนหนึ่งเกือบครึ่ง และชาลยาปินยังคงเป็นบุคคลสำคัญที่สุดของฤดูกาลนั้น ประการที่สอง เรื่องราวแบบตะวันออกของ “ยูดิธ” คืออัสซีเรียโบราณและภาพลักษณ์ของโฮโลเฟอร์เนส มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับแนวตะวันออกนิยมที่บักสต์กำลังพัฒนาใน “คลีโอพัตรา” ในช่วงเวลาเดียวกัน และต่อมาอีกหนึ่งปีได้ผลักดันไปถึงจุดสูงสุดใน “เชเฮราซาด” โฮโลเฟอร์เนสของชาลยาปินจึงเป็นเสียงอุปรากรของธีมตะวันออกเดียวกันกับที่ปรากฏในบัลเลต์ ประการที่สาม อุปรากรเรื่องนี้ได้นำประวัติครอบครัวของตระกูลเซรอฟเข้าสู่ “ฤดูกาลรัสเซีย” วาเลนติน เซรอฟ ผู้ร่วมงานใกล้ชิดของดิยากิเลฟ ผู้สร้างโปสเตอร์ภาพพัฟโลวา และภาพเหมือนของอีดา รูบินชเตย์น ได้ทำงานกับอุปรากรของบิดาตนเองในครั้งนี้ ดังนั้น เรื่องราวส่วนตัวของครอบครัวเซรอฟจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ “ฤดูกาลรัสเซีย”
Self-Portrait
1883
Paper, charcoal, graphite pencil
33.6×23 cm
This self-portrait was drawn when the artist was a student at the Imperial Academy of Arts in St. Petersburg (1880-1885). It shows Serov's drawing style well — fast and smooth strokes, and a rich range of black and white. This makes the image lively and shows the artist's character.
Серов В. А.
Фёдор Шаляпин в роли Олоферна. Набросок
Конец 1890-х
22×16,9 см
Бумага, акварель
«Юдифь» Александра Серова — отца художника Валентина Серова — шла 7 июня 1909 года в театре Шатле в первом балетном сезоне, как часть его оперной программы, вместе с «Князем Игорем», «Псковитянкой», «Русланом и Людмилой». Шаляпин пел в ней ассирийского полководца Олоферна, художниками постановки были Валентин Серов и Лев Бакст.
Эта опера важна сразу по нескольким причинам. Во-первых, она показывает, что и в 1909 году оперная линия Сезонов продолжалась: первый «балетный» сезон был наполовину оперным, и Шаляпин оставался его главной фигурой. Во-вторых, восточный сюжет «Юдифи» — древняя Ассирия, образ Олоферна — прямо связан с тем ориентализмом, который Бакст в это же время разворачивает в «Клеопатре», а через год доведёт до пика в «Шехеразаде». Олоферн Шаляпина — это оперный голос той же восточной темы, что звучит и в балете. В-третьих, через эту оперу в Сезоны входит семейная история Серовых: Валентин Серов, ближайший соратник Дягилева, автор афиши с Павловой и портрета Иды Рубинштейн, здесь работает над оперой своего отца. Так личная, семейная история Серовых становится частью истории Сезонов.
Эта опера важна сразу по нескольким причинам. Во-первых, она показывает, что и в 1909 году оперная линия Сезонов продолжалась: первый «балетный» сезон был наполовину оперным, и Шаляпин оставался его главной фигурой. Во-вторых, восточный сюжет «Юдифи» — древняя Ассирия, образ Олоферна — прямо связан с тем ориентализмом, который Бакст в это же время разворачивает в «Клеопатре», а через год доведёт до пика в «Шехеразаде». Олоферн Шаляпина — это оперный голос той же восточной темы, что звучит и в балете. В-третьих, через эту оперу в Сезоны входит семейная история Серовых: Валентин Серов, ближайший соратник Дягилева, автор афиши с Павловой и портрета Иды Рубинштейн, здесь работает над оперой своего отца. Так личная, семейная история Серовых становится частью истории Сезонов.