บัลเลต์เรื่อง "เปตรุชกา" เปิดการแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1911 ประพันธ์ดนตรีโดย อีกอร์ สตราวินสกี และออกแบบการแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ นีโคลาเยวิช เบอนัว ศิลปินผู้ซึ่งหนึ่งปีก่อนหน้านั้นได้นำเสนอความงดงามอันประณีตแบบแวร์ซายผ่านบัลเลต์เรื่อง "ศาลาแห่งอาร์มิดา" สู่กรุงปารีส ในผลงานเรื่องนี้ เขาหวนกลับไปสู่รากเหง้าของตนเอง ได้แก่ เทศกาลมาสเลนิตซาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โรงมหรสพพื้นบ้าน และงานรื่นเริงบนลานกว้างท่ามกลางอากาศหนาวเย็น นักเชิดหุ่นทำให้หุ่นสามตัวมีชีวิตขึ้นมา ได้แก่ เปตรุชกา นักบัลเลต์หญิง และ อารัป และหุ่นเหล่านี้กลับมีความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์

อารัป เป็นหุ่นตัวที่สามและเป็นคู่แข่งของเปตรุชกา เขาเป็นตัวละครที่แต่งกายอย่างหรูหราและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ในรูปลักษณ์ของนักรบตะวันออก สวมผ้าโพกศีรษะสีสด กางเกงทรงหลวม และถือดาบโค้ง เมื่ออยู่เคียงข้างเปตรุชกาผู้ยากไร้และเก้งก้าง อารัปดูราวกับผู้ชนะ เป็นผู้แข็งแกร่ง มั่นใจ และปราศจากความลังเล นักบัลเลต์หญิงเลือกเขา เบอนัวสร้างความขัดแย้งระหว่างหุ่นทั้งสองตัวอย่างชัดเจน ภายใต้รูปลักษณ์อันงดงามของอารัปกลับไร้ซึ่งความลึกซึ้ง ขณะที่ภายใต้รูปลักษณ์อันน่าเก้งก้างของเปตรุชกา กลับซ่อนความรู้สึกอันแท้จริงไว้ แต่ผู้ที่ได้รับเลือกกลับไม่ใช่เขา

Балет «Петрушка» впервые показали в 1911 году. Музыку написал Игорь Стравинский, оформил спектакль Александр Бенуа — тот самый художник, что годом раньше привёз в Париж версальское изящество «Павильона Армиды». Здесь он обратился к родному: к петербургской Масленице, балаганам, гулянью на морозной площади. Кукольник оживляет трёх кукол — Петрушку, Балерину и Арапа, — и у них оказываются человеческие чувства.

Арап — третья кукла, соперник Петрушки. Это нарядный, самодовольный персонаж в облике восточного воина: яркий тюрбан, шаровары, кривая сабля. Рядом с бедным, неуклюжим Петрушкой он выглядит победителем — сильным и уверенным, без тени сомнений. Балерина выбирает именно его. Бенуа сталкивает две куклы: за нарядной внешностью Арапа нет ничего, а в нелепом Петрушке бьётся настоящее чувство. Но выбирают не его.