บัลเลต์เรื่อง "เปตรุชกา" เปิดการแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1911 ประพันธ์ดนตรีโดย อีกอร์ สตราวินสกี และออกแบบการแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ นีโคลาเยวิช เบอนัว ในผลงานเรื่องนี้ เขาหวนกลับไปสู่สิ่งที่คุ้นเคยใกล้ตัว ได้แก่ เทศกาลมาสเลนิตซาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โรงมหรสพพื้นบ้าน และงานรื่นเริงบนลานกว้างท่ามกลางอากาศหนาวเย็น นักเชิดหุ่นทำให้หุ่นสามตัวมีชีวิตขึ้นมา ได้แก่ เปตรุชกา นักบัลเลต์หญิง และ อารัป และหุ่นเหล่านี้กลับมีความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์

ม้าหมุน เป็นสัญลักษณ์หนึ่งของงานรื่นเริงเทศกาลมาสเลนิตซา เบอนัวมิได้คิดออกแบบเพียงเครื่องแต่งกายและฉากหลังเท่านั้น แต่ยังใส่ใจวัตถุประกอบฉากบนเวทีด้วย รายละเอียดต่าง ๆ เช่น ม้าหมุน ป้ายโรงมหรสพ และแผงขายของ ล้วนประกอบกันเป็นภาพงานมหรสพที่น่าเชื่อถือ ศิลปินให้ความสำคัญกับอุปกรณ์ประกอบฉากอย่างจริงจัง เพราะรายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านี้ช่วยสร้างความรู้สึกของงานเทศกาลที่สมจริง และทำให้โศกนาฏกรรมอันเงียบงันของเหล่าหุ่นเชิดหลังม่านโรงมหรสพยิ่งเด่นชัดขึ้น

Балет «Петрушка» впервые показали в 1911 году. Музыку написал Игорь Стравинский, оформил спектакль Александр Бенуа — тот самый художник, что годом раньше привёз в Париж версальское изящество «Павильона Армиды». Здесь он обратился к родному: к петербургской Масленице, балаганам, гулянью на морозной площади. Кукольник оживляет трёх кукол — Петрушку, Балерину и Арапа, — и у них оказываются человеческие чувства.

Карусель — примета масленичного гулянья. Бенуа продумывал не только костюмы и задники, но и предметы на сцене. Из таких деталей — каруселей, балаганных вывесок, лотков — складывалась убедительная ярмарка. Художник относился к бутафории всерьёз: мелочи создавали ощущение настоящего праздника, на фоне которого тем острее звучала тихая драма кукол за ширмой.