อุปรากรเรื่อง "เจ้าชายอิกอร์" ของ อเล็กซานเดอร์ โบโรดิน ซึ่งออกแบบการแสดงโดย นีโคไล คอนสตันติโนวิช เรริค ได้จัดแสดงที่กรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1914 นับเป็นอีกก้าวสำคัญของ “ฤดูกาลรัสเซีย” ก่อนหน้านั้น ดิยากิเลฟเคยนำเสนอจากอุปรากรเรื่องนี้เพียง “ระบำโปลอฟต์เซียน” ซึ่งถ่ายทอดโลกแห่งชนเผ่าเร่ร่อนบนทุ่งสเตปป์ แต่ครั้งนี้ อุปรากรได้รับการนำเสนอครบทั้งเรื่องเป็นครั้งแรก ทำให้ผู้ชมได้สัมผัสอีกด้านหนึ่งของเรื่องราว นั่นคือโลกของเจ้าชายและชนชั้นสูงแห่งรัสเซีย

ผลงานชิ้นนี้เป็นภาพร่างเครื่องแต่งกายของประชาชนทั่วไป เรริคมิได้สร้างสรรค์ลวดลายขึ้นจากจินตนาการ หากแต่ศึกษารัสเซียโบราณมาเป็นเวลาหลายปี ทั้งจากการขุดค้นทางโบราณคดี การศึกษาลวดลายโบราณ และผืนผ้าในอดีต ก่อนจะถ่ายทอดองค์ประกอบเหล่านั้นลงสู่เวทีอย่างซื่อสัตย์ สำหรับ “ฤดูกาลรัสเซีย” การจัดแสดง “เจ้าชายอิกอร์” ในปี ค.ศ. 1914 นับเป็นผลงานลำดับที่สามของเรริค ซึ่งยังคงทำหน้าที่เปิดโลกแห่งรัสเซียโบราณอันมีเอกลักษณ์ให้ชาวยุโรปได้รู้จัก

Оперу Александра Бородина «Князь Игорь» в оформлении Николая Рериха показали в Лондоне в 1914 году. Это была важная веха: раньше Дягилев привозил из этой оперы только «Половецкие пляски» — восточный, степной мир кочевников. Теперь оперу впервые сыграли целиком, и появилась её вторая, русская сторона — княжеская знать.

На этом листе — эскизы костюмов простого народа. Рерих не выдумывал узоры. Он много лет изучал старину, вёл раскопки, знал настоящие древние орнаменты и ткани — и переносил их на сцену. Для Сезонов «Игорь» 1914 года был уже третьей работой Рериха: он открывал Европе особенный мир Древней Руси.