บัลเลต์เรื่อง "เทพสีน้ำเงิน" จัดแสดงโดยคณะ บัลเลต์รัสเซียของดิยากิเลฟ ณ กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1912 โดยมี เลฟ ซาโมอิลโลวิช บักสต์ เป็นผู้ออกแบบการแสดง เรื่องราวเกิดขึ้นในประเทศอินเดีย และตัวละครเอกคือเทพหนุ่มสีน้ำเงิน ในภาพร่างนี้ เทพเจ้ากำลังร่ายรำ ผิวกายเป็นสีน้ำเงินเข้ม สวมมงกุฎประดับขนนกสีขาว และกระโปรงลวดลายสีเหลืองทองอันวิจิตร บักสต์มิได้มุ่งถ่ายทอดภาพอินเดียอย่างถูกต้องตามหลักชาติพันธุ์วิทยา หากแต่สร้างสรรค์ภาพลักษณ์สำหรับเวทีการแสดงที่เปี่ยมด้วยสีสัน ความวิจิตรของลวดลาย และความหรูหรา เพื่อสร้างความประทับใจแก่ผู้ชมชาวปารีส สำหรับผู้ชมชาวปารีสในปี ค.ศ. 1912 อินเดียเป็นดินแดนอันห่างไกลและเปี่ยมด้วยมนตร์เสน่ห์ “ฤดูกาลรัสเซีย” จึงตอบสนองความสนใจดังกล่าวด้วยการนำเสนอการแสดงแนวตะวันออกอันวิจิตรตระการตา โดยหนึ่งในบทบาทสำคัญของเรื่องแสดงโดย ทามารา คาร์ซาวินา นักบัลเลต์ดาวเด่นของคณะการแสดงของ เซอร์เกย์ พาฟโลวิช ดิยากิเลฟ

น่าสนใจว่า บัลเลต์เรื่องนี้ไม่ได้รับความสำเร็จมากนัก ผู้ชมตอบรับอย่างค่อนข้างเย็นชา และในปัจจุบันมักได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น “ความล้มเหลวอันงดงาม” ของ “ฤดูกาลรัสเซีย” รายละเอียดนี้สะท้อนให้เห็นว่า มิใช่ทุกการแสดงของดิยากิเลฟจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ แต่แม้ในความไม่สำเร็จ ก็ยังปรากฏความกล้าหาญในการแสวงหาและนำเสนอภาพลักษณ์ใหม่ ๆ ของโลกตะวันออกแก่ผู้ชมชาวยุโรป

Балет «Синий бог» Русский балет Дягилева показал в Париже в 1912 году. Художником был Лев Бакст. Действие происходит в Индии, а главный герой — юный синий бог. На эскизе бог танцует. Кожа глубокого синего цвета, на голове корона с белым пером, золотисто-жёлтая узорчатая юбка. Бакст работал не как знаток Индии, а как художник театра: он создавал яркий, праздничный образ для парижской сцены — насыщенный цвет, плотный орнамент, пышная роскошь. Для парижской публики 1912 года Индия была далёкой и манящей страной мечты. Сезоны отвечали на это любопытство, показывая роскошные восточные спектакли. Одну из главных партий танцевала Тамара Карсавина — звезда балета Дягилева.

Любопытно, что большого успеха балет не имел: публика приняла его прохладно, и сегодня его называют «красивым провалом» Сезонов. Это честная деталь: не каждый спектакль Дягилева становился триумфом. Но даже в неудаче видна смелость — стремление показать Европе всё новые и новые образы Востока.